Bizler Karadenizliyiz. Doğa ile haşır neşiriz. Doğaya saygı doğamızda da duamızda da var. Allah'ın lütfettiği güzelliklerimizin kıymetini biliriz. Güzelliklerimizi ne kadar paylaşmak istersek bir o kadar da saklamak isteriz. Kıskanırız kıymet bilmeyenlerden.
Sonra, nereye göçersek göçelim oraları yerimize yurdumuza benzetmeye çalışırız. İsteriz ki her yer yeşil, her yer nezih olsun. Sarı, gri ve kahverengi bizim rengimiz değil sanki. Apartmanlarda nefes almak zor gelir bize ya da çorak bir memleketin ufkunda dikili bir ağaç aramak... Biz yeşilden anlarız; yeşili biliriz. Her yörenin insanına hoş geliyor olabilir ama yeşile bizim kadar sahip çıkan kimse olduğuna inanmayın. Çünkü orman bizim her şeyimiz; yakacağımızın da barınağımızın da temel kaynağı.
Peki ama gurbetteyken tek yapabileceğimiz şey özlem duymak mıdır oralara? Bizce bu soru her kişinin kendisine sorması gereken türde bir sorudur. Biz kendimize sorduğumuzda bir ses duyduk ta yüreğimizin derinlerinden. Ve o sese kulak verdik. Her yeni evlenen çiftin, nikâhın kıyıldığı günün hatırası olarak kalacak bir ikramda bulunması adettendir. Genelde nikâh şekeri, magnet, biblo verilir. Evliliğimizin hatırası gelip geçici ve yararsız nesnelere bağlanmasın diye süreçteki her türlü gereksiz külfetten sıyrılarak, o "ses"e aksiseda olarak, nikâh fidanına kaynak ayırdık. Konuklarımıza, takı töreninin akabinde nikâh fidanlarını takdim edeceğiz. Allah nasip ederse 500 fıstık çamı bu vesileyle toprakla buluşacak. Sizin de katkılarınızla, fidanlar memleketin farklı farklı köşelerine dikilecek ve kocaman bir ormanımız olacak. Memlekete, gelecek nesillere ve ahiretimize fayda sağlamasını umduğumuz evliliğimizle yaşıt yüzlerce ağaç... Ve en güzeli "Şu dünyada bir dikili ağacı yoktur." dedirtmeyeceğiz kendimize inşaallah.
"Biz ne anlarız ağaç dikmekten. Yazık olur fidanlara." dendiğine şahit olduk. Müsterih olun çünkü gördüğünüz dikim kılavuzu her bir fidanın konduğu ambalajın içinde yer alacak.
